رضا رضایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Safa در ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۲۰

2026-06-16T05:20:54Z

Safa: /* نامه‌های رضا رضایی */

2026-06-16T05:11:03Z

نامه‌های رضا رضایی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۱
خط ۹۲:		خط ۹۲:

	== نامه‌های رضا رضایی ==		== نامه‌های رضا رضایی ==
	رضا رضایی بعد از فرار از زندان در نامه‌ای خطاب به افکار عمومی ایران و جهان، ضمن شرح چگونگی فرار خود نوشت:<blockquote>«... گوش‌های خود را خوب بازکنید وفریادهای جانخراش پاک‌ترین فرزندان این مرز وبوم را در زیرشکنجه‌های سبعانهٔ ساواک بشنوید فریاد اعتراض بلند کنید و این فریاد را به گوش جهانیان برسانید. چشمان خود را باز کنید و به زخم‌های عمیق و بدن‌های کبود شده از شلاق آنها نگاه کنید، برای آنکه معنای چهارساعت روی اجاق برقی شکنجه دیدن را درک کنید آتش سیگاری را بدستتان نزدیک کنید …»<ref name=":5">نشریه مجاهد شماره ۸۸- ۲۵ خرداد۱۳۵۹</ref></blockquote>در پایان‌ نامه وضع مردم رنجدیدهٔ ایران را چنین توصیف می‌کند:<blockquote>«... شرایطی که گفتم وضع زندان‌ها خیلی بهتر از وضعیت میلیون‌ها هموطن غیر زندانی ماست هموطنانی که برای یک لقمه نان درمانده‌اند و میوه‌ها را حتی به اسم نمی‌شناسند و دسته دسته از گرسنگی و فقر و مرض می‌میرند، هموطنان قالی‌باف ما که رنگ آفتاب را نمی‌بینند و در زیرزمین‌های نمناک و کم‌نور با دستمزد کم وخوراک ناچیز روزگار می‌گذرانند…»<ref name=":5" /></blockquote>در نامه‌ای دیگر می‌نویسد:<blockquote>«اگر بنا باشد که در جهان، ‌ستم پیروز شود، اگر بنا باشد که در جهان، این‌ همه شهامت و انسانیت پوچ باشد، ‌پس باید فاتحه این جهان را خواند، ولی حرکت تاریخ درست عکس این مسأله را نشان می‌دهد. ‌نشان می‌دهد که پیروزی در لفاف سختی‌ها و رنج‌ها و فداکاری‌ها و شهادت‌ها پیچیده شده است. ‌ما هم از روز اول انتظار نداشتیم که دشمن در یک صبح روشن با دست خودش تسلیم شود و در مقابل اراده انقلابی خلق زانو بزند.‌ ما زمانی انتظار پیروزی داریم و شاهد آن‌ خواهیم بود که همه سرزمین ما از خون پاک‌ترین و فداکارترین فرزندانش، سرخ و سیراب شود و البته تا آن‌ روز راه زیادی داریم. فریاد رزم‌آوری انقلابیون، خروش مسلسل‌ها و همچنین زوزه دردناک دشمن، ‌ همه نشانه‌ این است که ”جنبش به ‌جاده اصلی خودش افتاده است“ و سرانجام پیروزی حتمی از آن‌ماست».</blockquote>و نامه‌ای دیگر از رضا رضایی:<blockquote>اکنون که این نامه را برایتان می‌نویسم، از خداوند برای تحمل سختی‌های راه کمک می‌طلبم. امروز دیگر امید ما به ‌پیروزی، امیدی موهوم و دروغ نیست. درست خلاف آنچه که عافیت‌طلبان تصور می‌کنند، دشمن با‌ تمام وحشیگری‌هایش و جنایت‌هایی که در این مدت مرتکب شده، نه ‌قدرتش را بلکه ضعف و زبونیش را نشان داده است.‌ رفقای مجاهد ما همچون شیر غران بر دشمن یورش می‌برند و جسارت و شجاعتی بی‌مانند از خود نشان می‌دهند. امروز دیگر ما بازیچه‌های مسخره زندگی نیستیم، ‌ بلکه این زندگی است که به‌صورت بی‌ارزشترین بازیچه فریب انسان در نظر همه ما، خود را نشان داده است. این‌که انسان به‌ چیزی جز پیکار، به‌ چیزی جز فضیلت‌ها و فداکاری‌ها و خاطره‌های سرشار از فداکاری و شجاعت رفقای شهید فکر نکند، توفیق کمی نیست و امروز احساس افتخار می‌کنیم از این‌که خود را پاره‌یی از پیکر پر‌فضیلت انقلاب عادلانه خود می‌دانیم. احساس افتخار می‌کنیم که هیچ مسأله دیگری جز نبرد مقدس و انقلابی، ذهن ما را مشغول نکرده است. این‌که انسان توفیق یابد که همه نیرو و انرژی خود را، همه لحظه‌های زندگیش را در راه خدا و خلق به‌کار گیرد، واقعاًً افتخار‌آمیز است و این‌که دشمن پست و رذل ما، فریادهای دیوانه‌وار سر می‌دهد، این‌که همه نیرو و امکانات خود را برای نابودی و خاموشی شعله‌یی جاویدان و برحق بسیج کرده است، ‌ دیدنی و درس‌آموز است.‌ راستی چرا؟ مگر ما چه داریم که دشمن را به ‌هراس افکنده است؟ مگر دشمن چه ‌چیز از اسلحه و نفرات و حیله و نیرنگ کم دارد که قادر نیست این شعله سرکش و فروزنده را خاموش کند؟ اگر معادله‌یی چنین در جهان برقرار نبود که به‌رغم همه امکانات و نیرنگ‌ها و توپ و تانک‌ها، دشمن ما محکوم به ‌شکست باشد، واقعاًً آیا جهان می‌توانست بر نظام هستیش باقی بماند؟</blockquote>		رضا رضایی بعد از فرار از زندان در نامه‌ای خطاب به افکار عمومی ایران و جهان، ضمن شرح چگونگی فرار خود نوشت:<blockquote>«... گوش‌های خود را خوب بازکنید وفریادهای جانخراش پاک‌ترین فرزندان این مرز وبوم را در زیرشکنجه‌های سبعانهٔ ساواک بشنوید فریاد اعتراض بلند کنید و این فریاد را به گوش جهانیان برسانید. چشمان خود را باز کنید و به زخم‌های عمیق و بدن‌های کبود شده از شلاق آنها نگاه کنید، برای آنکه معنای چهارساعت روی اجاق برقی شکنجه دیدن را درک کنید آتش سیگاری را بدستتان نزدیک کنید …»<ref name=":5">نشریه مجاهد شماره ۸۸- ۲۵ خرداد۱۳۵۹</ref></blockquote>در پایان‌ نامه وضع مردم رنجدیدهٔ ایران را چنین توصیف می‌کند:<blockquote>«... شرایطی که گفتم وضع زندان‌ها خیلی بهتر از وضعیت میلیون‌ها هموطن غیر زندانی ماست هموطنانی که برای یک لقمه نان درمانده‌اند و میوه‌ها را حتی به اسم نمی‌شناسند و دسته دسته از گرسنگی و فقر و مرض می‌میرند، هموطنان قالی‌باف ما که رنگ آفتاب را نمی‌بینند و در زیرزمین‌های نمناک و کم‌نور با دستمزد کم وخوراک ناچیز روزگار می‌گذرانند…»<ref name=":5" /></blockquote>در نامه‌ای دیگر می‌نویسد:<blockquote>[[پرونده:رضا رضایی.JPG\|جایگزین=رضا رضایی عضو مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ایران\|بندانگشتی\|'''رضا رضایی عضو مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ایران''']]«اگر بنا باشد که در جهان، ‌ستم پیروز شود، اگر بنا باشد که در جهان، این‌ همه شهامت و انسانیت پوچ باشد، ‌پس باید فاتحه این جهان را خواند، ولی حرکت تاریخ درست عکس این مسأله را نشان می‌دهد. ‌نشان می‌دهد که پیروزی در لفاف سختی‌ها و رنج‌ها و فداکاری‌ها و شهادت‌ها پیچیده شده است. ‌ما هم از روز اول انتظار نداشتیم که دشمن در یک صبح روشن با دست خودش تسلیم شود و در مقابل اراده انقلابی خلق زانو بزند.‌ ما زمانی انتظار پیروزی داریم و شاهد آن‌ خواهیم بود که همه سرزمین ما از خون پاک‌ترین و فداکارترین فرزندانش، سرخ و سیراب شود و البته تا آن‌ روز راه زیادی داریم. فریاد رزم‌آوری انقلابیون، خروش مسلسل‌ها و همچنین زوزه دردناک دشمن، ‌ همه نشانه‌ این است که ”جنبش به ‌جاده اصلی خودش افتاده است“ و سرانجام پیروزی حتمی از آن‌ماست».</blockquote>و نامه‌ای دیگر از رضا رضایی:<blockquote>اکنون که این نامه را برایتان می‌نویسم، از خداوند برای تحمل سختی‌های راه کمک می‌طلبم. امروز دیگر امید ما به ‌پیروزی، امیدی موهوم و دروغ نیست. درست خلاف آنچه که عافیت‌طلبان تصور می‌کنند، دشمن با‌ تمام وحشیگری‌هایش و جنایت‌هایی که در این مدت مرتکب شده، نه ‌قدرتش را بلکه ضعف و زبونیش را نشان داده است.‌ رفقای مجاهد ما همچون شیر غران بر دشمن یورش می‌برند و جسارت و شجاعتی بی‌مانند از خود نشان می‌دهند. امروز دیگر ما بازیچه‌های مسخره زندگی نیستیم، ‌ بلکه این زندگی است که به‌صورت بی‌ارزشترین بازیچه فریب انسان در نظر همه ما، خود را نشان داده است. این‌که انسان به‌ چیزی جز پیکار، به‌ چیزی جز فضیلت‌ها و فداکاری‌ها و خاطره‌های سرشار از فداکاری و شجاعت رفقای شهید فکر نکند، توفیق کمی نیست و امروز احساس افتخار می‌کنیم از این‌که خود را پاره‌یی از پیکر پر‌فضیلت انقلاب عادلانه خود می‌دانیم. احساس افتخار می‌کنیم که هیچ مسأله دیگری جز نبرد مقدس و انقلابی، ذهن ما را مشغول نکرده است. این‌که انسان توفیق یابد که همه نیرو و انرژی خود را، همه لحظه‌های زندگیش را در راه خدا و خلق به‌کار گیرد، واقعاًً افتخار‌آمیز است و این‌که دشمن پست و رذل ما، فریادهای دیوانه‌وار سر می‌دهد، این‌که همه نیرو و امکانات خود را برای نابودی و خاموشی شعله‌یی جاویدان و برحق بسیج کرده است، ‌ دیدنی و درس‌آموز است.‌ راستی چرا؟ مگر ما چه داریم که دشمن را به ‌هراس افکنده است؟ مگر دشمن چه ‌چیز از اسلحه و نفرات و حیله و نیرنگ کم دارد که قادر نیست این شعله سرکش و فروزنده را خاموش کند؟ اگر معادله‌یی چنین در جهان برقرار نبود که به‌رغم همه امکانات و نیرنگ‌ها و توپ و تانک‌ها، دشمن ما محکوم به ‌شکست باشد، واقعاًً آیا جهان می‌توانست بر نظام هستیش باقی بماند؟</blockquote>

	=== نامه رضا پس از شهادت احمد رضایی ===		=== نامه رضا پس از شهادت احمد رضایی ===

Safa در ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۰۸

2026-06-16T05:08:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۰۸
خط ۳:		خط ۳:
	\| عنوان =		\| عنوان =
	\| نام = رضا رضایی		\| نام = رضا رضایی
	\| تصویر =رضا رضایی.~~JPG~~		\| تصویر =رضا رضایی ۵.jpg
	\| اندازه تصویر =230px		\| اندازه تصویر =230px
	\| عنوان تصویر =رضا رضایی		\| عنوان تصویر =رضا رضایی

Safa در ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۰۷

2026-06-16T05:07:04Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-[[پرونده:رضا رضایی.JPG|جایگزین=رضا رضایی از اعضای مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ایران|بندانگشتی|'''رضا رضایی از اعضای مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ایران''']]
+{{جعبه زندگینامه
 '''رضا رضایی،''' (زاده ۱۳۲۷- درگذشته ۲۵ خرداد ۱۳۵۲) فرزند [[عزیز رضایی]] و [[حاج خلیل رضایی]] از اعضای کمیته مرکزی [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] بود که در سال ۱۳۴۴ سال به سازمان مجاهدین به مجاهدین خلق ایران پیوست. رضا رضایی یکی از اعضای خانواده مشهور رضایی‌ها است. ۶ نفر از اعضای این خانواده در جریان مبارزه با رژیم [[محمدرضا شاه پهلوی|شاه]] و رژیم [[خمینی]] جان باختند و تعداد دیگری از کادرهای برجسته‌ی مجاهدین هستند. از جمله احمد رضایی و [[مهدی رضایی]] پیش از انقلاب جان باختند. [[مهدی رضایی]] در یک دادگاه به اعدام محکوم شد و [[احمد رضایی]] در محاصره [[ساواک]] با کشیدن نارنجک به زندگی خود پایان داد و تعدادی از مأموران ساواک را نیز کشت. رضا رضایی پس از دستگیری و شکنجه‌های فراوان در یک طرح پیچیده توانست از طریق یک حمام عمومی که دارای دو در بود از دست ساواک فرار کند. او ساواک را قانع کرده بود که با یکی از اعضای مجاهدین در حمام قرار دارد و سپس توانست از در دوم حمام بگریزد. او با فرار از زندان توانست تشکیلات مجاهدین را که به دلیل دستگیر‌ی‌ها دچار تنش شده بود، مجددا سازماندهی و بازسازی نماید. رضا رضایی در ۲۵ خرداد ۱۳۵۲ در محاصره ساواک در یک درگیری مسلحانه جان باخت. رضا رضایی طراح آرم سازمان مجاهدین است.<ref name=":3">از انتشارات سازمان مجاهدین خلق ایران
 فروردین 1353-'''اززندگی انقلابیون درس بگیریم'''</ref>

Safa در ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۰۴

2026-06-16T05:04:05Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-{{جعبه زندگینامه
+[[پرونده:رضا رضایی.JPG|جایگزین=رضا رضایی از اعضای مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ایران|بندانگشتی|'''رضا رضایی از اعضای مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ایران''']]
 '''رضا رضایی،''' (زاده ۱۳۲۷- درگذشته ۲۵ خرداد ۱۳۵۲) فرزند [[عزیز رضایی]] و [[حاج خلیل رضایی]] از اعضای کمیته مرکزی [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] بود که در سال ۱۳۴۴ سال به سازمان مجاهدین به مجاهدین خلق ایران پیوست. رضا رضایی یکی از اعضای خانواده مشهور رضایی‌ها است. ۶ نفر از اعضای این خانواده در جریان مبارزه با رژیم [[محمدرضا شاه پهلوی|شاه]] و رژیم [[خمینی]] جان باختند و تعداد دیگری از کادرهای برجسته‌ی مجاهدین هستند. از جمله احمد رضایی و [[مهدی رضایی]] پیش از انقلاب جان باختند. [[مهدی رضایی]] در یک دادگاه به اعدام محکوم شد و [[احمد رضایی]] در محاصره [[ساواک]] با کشیدن نارنجک به زندگی خود پایان داد و تعدادی از مأموران ساواک را نیز کشت. رضا رضایی پس از دستگیری و شکنجه‌های فراوان در یک طرح پیچیده توانست از طریق یک حمام عمومی که دارای دو در بود از دست ساواک فرار کند. او ساواک را قانع کرده بود که با یکی از اعضای مجاهدین در حمام قرار دارد و سپس توانست از در دوم حمام بگریزد. او با فرار از زندان توانست تشکیلات مجاهدین را که به دلیل دستگیر‌ی‌ها دچار تنش شده بود، مجددا سازماندهی و بازسازی نماید. رضا رضایی در ۲۵ خرداد ۱۳۵۲ در محاصره ساواک در یک درگیری مسلحانه جان باخت. رضا رضایی طراح آرم سازمان مجاهدین است.<ref name=":3">از انتشارات سازمان مجاهدین خلق ایران
 فروردین 1353-'''اززندگی انقلابیون درس بگیریم'''</ref>

Khosro در ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۵

2025-01-12T09:55:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۵
خط ۴:		خط ۴:
	\| نام = رضا رضایی		\| نام = رضا رضایی
	\| تصویر =رضا رضایی.JPG		\| تصویر =رضا رضایی.JPG
	\| اندازه تصویر =~~200px~~		\| اندازه تصویر =230px
	\| عنوان تصویر =رضا رضایی		\| عنوان تصویر =رضا رضایی
	\| زادروز = ۱۳۲۷		\| زادروز = ۱۳۲۷

Safa در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۱۰

2024-09-15T20:10:18Z

نمایش تغییرات

Safa در ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۵

2024-06-21T15:45:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۵
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	}}		}}

	'''رضا ~~رضایی~~''' (زاده ۱۳۲۷- درگذشته ۲۵ خرداد ۱۳۵۲) فرزند [[عزیز رضایی]] و [[حاج خلیل رضایی]] از اعضای کمیته مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران بود که در سال ۱۳۴۴ سال به سازمان مجاهدین به مجاهدین خلق ایران پیوست. رضا رضایی یکی از اعضای خانواده مشهور رضایی‌ها است. ۶ نفر از اعضای این خانواده در جریان مبارزه با رژیم شاه و رژیم خمینی جان باختند و تعداد دیگری از کادرهای برجسته‌ی مجاهدین هستند. از جمله احمد رضایی و مهدی رضایی پیش از انقلاب جان باختند. [[مهدی رضایی]] در یک دادگاه به اعدام محکوم شد و [[احمد رضایی]] در محاصره ساواک با کشیدن نارنجک به زندگی خود پایان داد و تعدادی از مأموران ساواک را نیز کشت. رضا رضایی پس از دستگیری و شکنجه‌های فراوان در یک طرح پیچیده توانست از طریق یک حمام عمومی که دارای دو در بود از دست ساواک فرار کند. او ساواک را قانع کرده بود که با یکی از اعضای مجاهدین در حمام قرار دارد و سپس توانست از در دوم حمام بگریزد. او با فرار از زندان توانست تشکیلات مجاهدین را که به دلیل دستگیر‌های دچار تنش شده بود، مجددا سازماندهی و بازسازی نماید. رضا رضایی در ۲۵ خرداد ۱۳۵۲ در محاصره ساواک در یک درگیری مسلحانه جان باخت. رضا رضایی طراح آرم سازمان مجاهدین است.<ref name=":3">از انتشارات سازمان مجاهدین خلق ایران		'''رضا رضایی،''' (زاده ۱۳۲۷- درگذشته ۲۵ خرداد ۱۳۵۲) فرزند [[عزیز رضایی]] و [[حاج خلیل رضایی]] از اعضای کمیته مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران بود که در سال ۱۳۴۴ سال به سازمان مجاهدین به مجاهدین خلق ایران پیوست. رضا رضایی یکی از اعضای خانواده مشهور رضایی‌ها است. ۶ نفر از اعضای این خانواده در جریان مبارزه با رژیم شاه و رژیم خمینی جان باختند و تعداد دیگری از کادرهای برجسته‌ی مجاهدین هستند. از جمله احمد رضایی و مهدی رضایی پیش از انقلاب جان باختند. [[مهدی رضایی]] در یک دادگاه به اعدام محکوم شد و [[احمد رضایی]] در محاصره ساواک با کشیدن نارنجک به زندگی خود پایان داد و تعدادی از مأموران ساواک را نیز کشت. رضا رضایی پس از دستگیری و شکنجه‌های فراوان در یک طرح پیچیده توانست از طریق یک حمام عمومی که دارای دو در بود از دست ساواک فرار کند. او ساواک را قانع کرده بود که با یکی از اعضای مجاهدین در حمام قرار دارد و سپس توانست از در دوم حمام بگریزد. او با فرار از زندان توانست تشکیلات مجاهدین را که به دلیل دستگیر‌های دچار تنش شده بود، مجددا سازماندهی و بازسازی نماید. رضا رضایی در ۲۵ خرداد ۱۳۵۲ در محاصره ساواک در یک درگیری مسلحانه جان باخت. رضا رضایی طراح آرم سازمان مجاهدین است.<ref name=":3">از انتشارات سازمان مجاهدین خلق ایران
	فروردین 1353-'''اززندگی انقلابیون درس بگیریم'''</ref>		فروردین 1353-'''اززندگی انقلابیون درس بگیریم'''</ref>

Safa: /* آشنایی با سازمان مجاهدین */

2024-06-21T15:45:15Z

آشنایی با سازمان مجاهدین

نمایش تغییرات

Rah در ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۱

2023-06-16T08:11:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۱
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	\| مکتب =		\| مکتب =
	\| آثار = آرم سازمان مجاهدین خلق ایران		\| آثار = آرم سازمان مجاهدین خلق ایران
	\| خویشاوندان سرشناس = [[احمد رضایی]]، [[مهدی ~~رضایی]]، [[صدیقه~~ رضایی]]، [[آذر رضایی]]، [[مهین رضایی]]، [[خلیل رضایی]]، [[مادر ~~رضاییها~~]]		\| خویشاوندان سرشناس = [[احمد رضایی]]، [[مهدی رضایی]]، [[آذر رضایی]]، [[مهین رضایی]]، [[خلیل رضایی]]، [[مادر رضایی‌ها]]
	\| جوایز =		\| جوایز =
	\| امضا =		\| امضا =