امیرمختار کریم‌پور شیرازی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Safa: /* پانویس */

2024-03-11T19:03:42Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۰۳
خط ۱۸۵:		خط ۱۸۵:
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}

	==~~پانویس~~==		==منابع==
	{{پانویس\|۳\|اندازه=ریز}}		{{پانویس\|۳\|اندازه=ریز}}
	:[[رده:اهالی فسا]] [[رده:روزنامه‌نگاران سیاسی اهل ایران]] [[رده:زندانیان سیاسی اهل ایران]] [[رده:شاعران معاصر اهل ایران]] [[رده:فعالان سیاسی کشته‌شده اهل ایران]] [[رده:زادگان ۱۲۹۹]] [[رده:روزنامه‌نگاران مقتول اهل ایران]]		:[[رده:اهالی فسا]] [[رده:روزنامه‌نگاران سیاسی اهل ایران]] [[رده:زندانیان سیاسی اهل ایران]] [[رده:شاعران معاصر اهل ایران]] [[رده:فعالان سیاسی کشته‌شده اهل ایران]] [[رده:زادگان ۱۲۹۹]] [[رده:روزنامه‌نگاران مقتول اهل ایران]]
	<references />		<references />

Rah: /* رابطه با مصدق */

2024-03-09T23:10:38Z

رابطه با مصدق

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۱۰
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۷:
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}

	حسین شاه حسینی از اعضای نهضت ملی در مورد کریم‌پور شیرازی می‌نویسد: <blockquote>~~«مصدق واقعاً~~ عارفانه او را دوست داشت. در ۲۶ مرداد ۳۲ به لحاظ مقالات تندی که علیه شاه نوشته بود، دولت دستور توقیف شورش را داده بود ولی ذره‌ای علاقه و ارادتش نسبت به او کاسته نشد.»<ref>[https://melliun.org/iran/80940 چگونگی کشته شدن روزنامه نگار طرفدار نهضت ملی، امیرمختار کریم پور شیرازی]</ref></blockquote>در خصوص شکنجه‌هایی که کریم‌پور شیرازی تحمل کرده آمده است:<blockquote>« میزان شکنجه‌هایی که بر وی اعمال گردید از آنچه بر تمام زندانیان دیگر رفت شدیدتر و دردناک‌تر بود تا جاییکه در مدت ۶ ماه موهایش سفید شد. یکی از شکنجه‌های رایج گذاشتن پالان خر بر روی وی توسط سربازان و وادار کردن او به راه رفتن و ادرار کردن بر روی وی بود.»<ref>[https://melliun.org/iran/80940 چگونگی کشته شدن روزنامه نگار طرفدار نهضت ملی، امیرمختار کریم پور شیرازی]</ref></blockquote>محمدعلی سفری در خصوص کریم‌پور شیرازی می‌نویسد:		حسین شاه حسینی از اعضای نهضت ملی در مورد کریم‌پور شیرازی می‌نویسد: <blockquote>«واقعاً عارفانه مصدق را دوست داشت. در ۲۶ مرداد ۳۲ به لحاظ مقالات تندی که علیه شاه نوشته بود، دولت دستور توقیف شورش را داده بود ولی ذره‌ای علاقه و ارادتش نسبت به او کاسته نشد.»<ref>[https://melliun.org/iran/80940 چگونگی کشته شدن روزنامه نگار طرفدار نهضت ملی، امیرمختار کریم پور شیرازی]</ref></blockquote>در خصوص شکنجه‌هایی که کریم‌پور شیرازی تحمل کرده آمده است:<blockquote>« میزان شکنجه‌هایی که بر وی اعمال گردید از آنچه بر تمام زندانیان دیگر رفت شدیدتر و دردناک‌تر بود تا جاییکه در مدت ۶ ماه موهایش سفید شد. یکی از شکنجه‌های رایج گذاشتن پالان خر بر روی وی توسط سربازان و وادار کردن او به راه رفتن و ادرار کردن بر روی وی بود.»<ref>[https://melliun.org/iran/80940 چگونگی کشته شدن روزنامه نگار طرفدار نهضت ملی، امیرمختار کریم پور شیرازی]</ref></blockquote>محمدعلی سفری در خصوص کریم‌پور شیرازی می‌نویسد:

	شورش در دوران حکومت ملی دکتر مصدق، در واقع افشاگر بسیاری از توطئه های ضد مردمی درباریان و کارشکنان نهضت ملی بود و کریمپور براستی جان خودش را بر سر افشای توطئه گران گذاشت.<ref>کتاب قلم و سیاست، دوره چهار جلدی، محمدعلی سفری</ref>		شورش در دوران حکومت ملی دکتر مصدق، در واقع افشاگر بسیاری از توطئه های ضد مردمی درباریان و کارشکنان نهضت ملی بود و کریمپور براستی جان خودش را بر سر افشای توطئه گران گذاشت.<ref>کتاب قلم و سیاست، دوره چهار جلدی، محمدعلی سفری</ref>

Rah در ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۰۶

2024-03-09T23:06:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۰۶
خط ۷۴:		خط ۷۴:
	\| Soure_id =		\| Soure_id =
	\| پانویس =		\| پانویس =
	}}'''امیرمختار کریم‌پور شیرازی''' در روز ۴ بهمن ۱۲۹۹ در روستایی در اطراف فسا، نزدیکی استهبانات در استان فارس به دنیا آمد. کریم‌پور شیرازی به دلیل فقر خانواده مجبور شد به مدرسه‌ی نظام برود ~~اما~~ در سال ۱۳۲۷ به دانشگاه رفت و لیسانس حقوق گرفت. کار روزنامه‌نگاری را همزمان شروع کرد. وی شاعر، روزنامه‌نگار و از یاران دکتر [[محمد مصدق]] و از هواداران [[نهضت ملی‌شدن نفت\|ملی شدن نفت ایران]] بود. او که در شعر «شورش» تخلص می‌کرد، روزنامه‌ای به همین نام منتشر می‌کرد. او پس از کودتای ۲۸ مرداد مدتی فراری بود اما سرانجام در مهر ماه سال ۱۳۳۲ دستگیر و در روز چهارشنبه سوری به تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۳۲،به دستور [[اشرف پهلوی]] در زندان لشگر ۲ زرهی پیکرش را به نفت آغشته کردند وزنده‌ زنده او را سوزاندند.		}}'''امیرمختار کریم‌پور شیرازی''' در روز ۴ بهمن ۱۲۹۹ در روستایی در اطراف فسا، نزدیکی استهبانات در استان فارس به دنیا آمد. کریم‌پور شیرازی به دلیل فقر خانواده مجبور شد به مدرسه‌ی نظام برود. وی در سال ۱۳۲۷ به دانشگاه رفت و لیسانس حقوق گرفت. او کار روزنامه‌نگاری را همزمان شروع کرد. وی شاعر، روزنامه‌نگار و از یاران دکتر [[محمد مصدق]] و از هواداران [[نهضت ملی‌شدن نفت\|ملی شدن نفت ایران]] بود. او که در شعر «شورش» تخلص می‌کرد، روزنامه‌ای به همین نام منتشر می‌کرد. او پس از کودتای ۲۸ مرداد مدتی فراری بود اما سرانجام در مهر ماه سال ۱۳۳۲ دستگیر و در روز چهارشنبه سوری به تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۳۲،به دستور [[اشرف پهلوی]] در زندان لشگر ۲ زرهی پیکرش را به نفت آغشته کردند وزنده‌ زنده او را سوزاندند.

	کریم‌پور شیرازی در همان حال که آتش سراسر بدنش را فرا گرفته بود، در میان شعله‌های آتش فریاد می‌زد: « زنده باد دکتر محمد مصدق، پیشوای نهضت ملی ایران! پیروز باد مبارزه قهرمانانه ملت ایران! مرگ بر دیکتاتوری و دستگاه فاسد پهلوی!»<ref name=":0" />		کریم‌پور شیرازی در همان حال که آتش سراسر بدنش را فرا گرفته بود، در میان شعله‌های آتش فریاد می‌زد: « زنده باد دکتر محمد مصدق، پیشوای نهضت ملی ایران! پیروز باد مبارزه قهرمانانه ملت ایران! مرگ بر دیکتاتوری و دستگاه فاسد پهلوی!»<ref name=":0" />

Rah در ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۰۵

2024-03-09T23:05:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۰۵
خط ۷۴:		خط ۷۴:
	\| Soure_id =		\| Soure_id =
	\| پانویس =		\| پانویس =
	}}'''امیرمختار کریم‌پور شیرازی''' در روز ۴ بهمن ۱۲۹۹ در روستایی در اطراف فسا، نزدیکی استهبانات در استان فارس به دنیا آمد. ~~در زندگی‌نامه‌ی او نقل شده که او از دودمان [[کریم‌خان زند]] می‌باشد.~~		}}'''امیرمختار کریم‌پور شیرازی''' در روز ۴ بهمن ۱۲۹۹ در روستایی در اطراف فسا، نزدیکی استهبانات در استان فارس به دنیا آمد. کریم‌پور شیرازی به دلیل فقر خانواده مجبور شد به مدرسه‌ی نظام برود اما در سال ۱۳۲۷ به دانشگاه رفت و لیسانس حقوق گرفت. کار روزنامه‌نگاری را همزمان شروع کرد. وی شاعر، روزنامه‌نگار و از یاران دکتر [[محمد مصدق]] و از هواداران [[نهضت ملی‌شدن نفت\|ملی شدن نفت ایران]] بود. او که در شعر «شورش» تخلص می‌کرد، روزنامه‌ای به همین نام منتشر می‌کرد. او پس از کودتای ۲۸ مرداد مدتی فراری بود اما سرانجام در مهر ماه سال ۱۳۳۲ دستگیر و در روز چهارشنبه سوری به تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۳۲،به دستور [[اشرف پهلوی]] در زندان لشگر ۲ زرهی پیکرش را به نفت آغشته کردند وزنده‌ زنده او را سوزاندند.

	به دلیل فقر خانواده مجبور شد به مدرسه‌ی نظام برود اما در سال ۱۳۲۷ به دانشگاه رفت و لیسانس حقوق گرفت. کار روزنامه‌نگاری را همزمان شروع کرد. وی شاعر، روزنامه‌نگار و از یاران دکتر [[محمد مصدق]] و از هواداران [[نهضت ملی‌شدن نفت\|ملی شدن نفت ایران]] بود. او که در شعر «شورش» تخلص می‌کرد، روزنامه‌ای به همین نام منتشر می‌کرد. او پس از کودتای ۲۸ مرداد مدتی فراری بود اما سرانجام در مهر ماه سال ۱۳۳۲ دستگیر و در روز چهارشنبه سوری به تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۳۲،به دستور [[اشرف پهلوی]] در زندان لشگر ۲ زرهی پیکرش را به نفت آغشته کردند وزنده‌ زنده او را سوزاندند.

	کریم‌پور شیرازی در همان حال که آتش سراسر بدنش را فرا گرفته بود، در میان شعله‌های آتش فریاد می‌زد: « زنده باد دکتر محمد مصدق، پیشوای نهضت ملی ایران! پیروز باد مبارزه قهرمانانه ملت ایران! مرگ بر دیکتاتوری و دستگاه فاسد پهلوی!»<ref name=":0" />		کریم‌پور شیرازی در همان حال که آتش سراسر بدنش را فرا گرفته بود، در میان شعله‌های آتش فریاد می‌زد: « زنده باد دکتر محمد مصدق، پیشوای نهضت ملی ایران! پیروز باد مبارزه قهرمانانه ملت ایران! مرگ بر دیکتاتوری و دستگاه فاسد پهلوی!»<ref name=":0" />

Safa در ‏۲۸ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۰

2021-08-28T12:40:30Z

Abbas در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۲۹

2020-03-14T17:29:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۲۹
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	}}'''امیرمختار کریم‌پور شیرازی''' در روز ۴ بهمن ۱۲۹۹ در روستایی در اطراف فسا، نزدیکی استهبانات در استان فارس به دنیا آمد. در زندگی‌نامه‌ی او نقل شده که او از دودمان [[کریم‌خان زند]] می‌باشد.		}}'''امیرمختار کریم‌پور شیرازی''' در روز ۴ بهمن ۱۲۹۹ در روستایی در اطراف فسا، نزدیکی استهبانات در استان فارس به دنیا آمد. در زندگی‌نامه‌ی او نقل شده که او از دودمان [[کریم‌خان زند]] می‌باشد.

	به دلیل فقر خانواده مجبور شد به مدرسه‌ی نظام برود اما در سال ۱۳۲۷ به دانشگاه رفت و لیسانس حقوق گرفت. کار روزنامه‌نگاری را همزمان شروع کرد. وی شاعر، روزنامه‌نگار و از یاران دکتر [[محمد مصدق]] و از هواداران [[نهضت ملی‌شدن نفت\|ملی شدن نفت ایران]] بود. او که در شعر «شورش» تخلص می‌کرد، روزنامه‌ای به همین نام منتشر می‌کرد. او پس از کودتای ۲۸ مرداد مدتی فراری بود اما سرانجام در مهر ماه سال ۱۳۳۲ دستگیر و در روز چهارشنبه سوری به تاریخ ۲۳ اسفند ۱۳۳۲،به دستور [[اشرف پهلوی]] در زندان لشگر ۲ زرهی پیکرش را به نفت آغشته کردند وزنده‌ زنده او را سوزاندند.		به دلیل فقر خانواده مجبور شد به مدرسه‌ی نظام برود اما در سال ۱۳۲۷ به دانشگاه رفت و لیسانس حقوق گرفت. کار روزنامه‌نگاری را همزمان شروع کرد. وی شاعر، روزنامه‌نگار و از یاران دکتر [[محمد مصدق]] و از هواداران [[نهضت ملی‌شدن نفت\|ملی شدن نفت ایران]] بود. او که در شعر «شورش» تخلص می‌کرد، روزنامه‌ای به همین نام منتشر می‌کرد. او پس از کودتای ۲۸ مرداد مدتی فراری بود اما سرانجام در مهر ماه سال ۱۳۳۲ دستگیر و در روز چهارشنبه سوری به تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۳۲،به دستور [[اشرف پهلوی]] در زندان لشگر ۲ زرهی پیکرش را به نفت آغشته کردند وزنده‌ زنده او را سوزاندند.

	کریم‌پور شیرازی در همان حال که آتش سراسر بدنش را فرا گرفته بود، در میان شعله‌های آتش فریاد می‌زد: « زنده باد دکتر محمد مصدق، پیشوای نهضت ملی ایران! پیروز باد مبارزه قهرمانانه ملت ایران! مرگ بر دیکتاتوری و دستگاه فاسد پهلوی!»<ref name=":0" />		کریم‌پور شیرازی در همان حال که آتش سراسر بدنش را فرا گرفته بود، در میان شعله‌های آتش فریاد می‌زد: « زنده باد دکتر محمد مصدق، پیشوای نهضت ملی ایران! پیروز باد مبارزه قهرمانانه ملت ایران! مرگ بر دیکتاتوری و دستگاه فاسد پهلوی!»<ref name=":0" />
خط ۱۸۹:		خط ۱۸۹:
	==پانویس==		==پانویس==
	{{پانویس\|۳\|اندازه=ریز}}		{{پانویس\|۳\|اندازه=ریز}}
	:[[رده:اهالی فسا]] [[رده:روزنامه‌نگاران سیاسی اهل ایران]] [[رده:زندانیان سیاسی اهل ایران]] [[رده:شاعران معاصر اهل ایران]] [[رده:فعالان سیاسی کشته‌شده اهل ایران]] [[رده:زادگان ۱۲۹۹]] [[رده:روزنامه‌نگاران مقتول اهل ایران]]		:[[رده:اهالی فسا]] [[رده:روزنامه‌نگاران سیاسی اهل ایران]] [[رده:زندانیان سیاسی اهل ایران]] [[رده:شاعران معاصر اهل ایران]] [[رده:فعالان سیاسی کشته‌شده اهل ایران]] [[رده:زادگان ۱۲۹۹]] [[رده:روزنامه‌نگاران مقتول اهل ایران]]
	<references />		<references />

Mohsen: /* مواضع سیاسی */

2019-03-15T20:46:32Z

مواضع سیاسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۲۲:۴۶
خط ۱۳۱:		خط ۱۳۱:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|'''انجمن در مجلس شورا ندارد حاصلی'''\|'''انجمن بایست کردن درسرای انقلاب'''}}		{{ب\|'''انجمن در مجلس شورا ندارد حاصلی'''\|'''انجمن بایست کردن درسرای انقلاب'''}}
	{{ب\|ترس دولت، ملت بیچاره را از پا فکند\|نقشه ای باید کشیدن از برای انقلاب}}		{{ب\|'''ترس دولت، ملت بیچاره را از پا فکند'''\|'''نقشه ای باید کشیدن از برای انقلاب'''}}
	{{ب\|'''داروی صبر و شکیبایی نمی بخشد اثر'''\|'''درد ما را نیست درمان جز دوای انقلاب'''}}		{{ب\|'''داروی صبر و شکیبایی نمی بخشد اثر'''\|'''درد ما را نیست درمان جز دوای انقلاب'''}}
	{{ب\|'''کاخ این خون‌خوارگان را واژگون بایست کرد'''\|'''ریختن باید زنو از خون بنای انقلاب'''}}		{{ب\|'''کاخ این خون‌خوارگان را واژگون بایست کرد'''\|'''ریختن باید زنو از خون بنای انقلاب'''}}

Mohsen: /* مواضع سیاسی */

2019-03-15T20:46:00Z

مواضع سیاسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۲۲:۴۶
خط ۱۲۹:		خط ۱۲۹:

	بعد از انتشار این مقاله، کریم‌پور شیرازی نامه‌ی تهدید‌آمیزی از جانب دربار دریافت کرد که این نامه در روزنامه‌ی شورش کلیشه کرد:<blockquote>«... ای مدیر روزنامه شورش! بدان و آگاه باش که اگر دست از مبارزه با اشرف پهلوی بر نداری، عاقبت وخیمی در پیش داری، دیدی که چگونه محمد مسعود می‌خواست علیه ما مبارزه کند، به حیات او خاتمه دادیم و باز هم می‌گوئیم، اگر دست از مبارزه با ما بر نداری در همین روزها منتظر سرنوشت مسعود باش....»<ref>وبسایت [http://asre-nou.net/1385/esfand/25/m-karimpour-shirazi.html عصر نو] </ref></blockquote>کریم‌پور شیرازی پس از ۳۰ تیر ۱۳۳۱ که حکومت شاه تعدادی از مردم را کشته بود، لبه‌‌ی تیز شمشیر انتقاد را متوجه دربار ساخت و نوشت:<blockquote>«من نمی دانم مادر و خواهران و برادران شاه دیگر از جان مردم مفلوک و گرسنه و بی چیز چه می خواهند؟ سی سال تمام خون مردم را مانند زالو مکیدند، مردم بیگناه و شریف را در سیاهچال ها ی زندان انداختند ، املاک و اموال مردم را بزور از آنان گرفتند ، ناموس دختران و زنان ملت را بزور لکه دار و آلوده ساختند ، تمام دارایی و پول ملت را به بانکهای خارجی سپردند. شاه، شعبان بی مخ، عشقی، پری غفاری و دزدان دیگر از مردم محروم و گرسنه ایران چه می خواهند؟»<ref>وبسایت [https://melimazhabi.com/maghalat/%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%D9%BE%D9%88%D8%B1-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D8%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%B4-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%B9%D9%84-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C/ ملی‌-مذهبی] </ref></blockquote>در تاریخ ۲۵ مردادماه ۱۳۳۲ کریم‌پور شیرازی درمورد فرار چنین نوشت:‌ <blockquote>«نگذارید جاسوس به فلسطین فرار کند. در نتیجه شکستی که به شاه وارد آمد و در میان ملت حتی در بین طرفداران معدود خود مفتضح گردید قصد دارد خود را از سیاست که بویی از آن نبرده دور سازد، عجالتاً می خواهد مسافرتی به کشور اندونزی نماید پس از بازگشت از اندونزی کوشش خواهد کرد به عراق مسافرت کرده و در آنجا متوقف گردد. لیکن به موجب اطلاعاتی که از بغداد واصل شده ملت بیدار عراق و مراجع تقلید با رفتن وی مخالفند و اجازه نمی دهند چنین عنصر خائن و پستی که جز گردآوردن پول هنری ندارد به عراق بیاید لیکن انگلیس ها قصد دارند او را به فلسطین برده و برای روزهای آینده ذخیره نگه دارند.»</blockquote>کریم‌پور با انتشار سروده‌هایش در روزنامه «شورش» مردم را به برپایی انقلاب تشویق می کرد و انقلاب را تنها راه حل و گزینه موجود و راه نجات کشور از استبداد می دید:		بعد از انتشار این مقاله، کریم‌پور شیرازی نامه‌ی تهدید‌آمیزی از جانب دربار دریافت کرد که این نامه در روزنامه‌ی شورش کلیشه کرد:<blockquote>«... ای مدیر روزنامه شورش! بدان و آگاه باش که اگر دست از مبارزه با اشرف پهلوی بر نداری، عاقبت وخیمی در پیش داری، دیدی که چگونه محمد مسعود می‌خواست علیه ما مبارزه کند، به حیات او خاتمه دادیم و باز هم می‌گوئیم، اگر دست از مبارزه با ما بر نداری در همین روزها منتظر سرنوشت مسعود باش....»<ref>وبسایت [http://asre-nou.net/1385/esfand/25/m-karimpour-shirazi.html عصر نو] </ref></blockquote>کریم‌پور شیرازی پس از ۳۰ تیر ۱۳۳۱ که حکومت شاه تعدادی از مردم را کشته بود، لبه‌‌ی تیز شمشیر انتقاد را متوجه دربار ساخت و نوشت:<blockquote>«من نمی دانم مادر و خواهران و برادران شاه دیگر از جان مردم مفلوک و گرسنه و بی چیز چه می خواهند؟ سی سال تمام خون مردم را مانند زالو مکیدند، مردم بیگناه و شریف را در سیاهچال ها ی زندان انداختند ، املاک و اموال مردم را بزور از آنان گرفتند ، ناموس دختران و زنان ملت را بزور لکه دار و آلوده ساختند ، تمام دارایی و پول ملت را به بانکهای خارجی سپردند. شاه، شعبان بی مخ، عشقی، پری غفاری و دزدان دیگر از مردم محروم و گرسنه ایران چه می خواهند؟»<ref>وبسایت [https://melimazhabi.com/maghalat/%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%D9%BE%D9%88%D8%B1-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D8%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%B4-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%B9%D9%84-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C/ ملی‌-مذهبی] </ref></blockquote>در تاریخ ۲۵ مردادماه ۱۳۳۲ کریم‌پور شیرازی درمورد فرار چنین نوشت:‌ <blockquote>«نگذارید جاسوس به فلسطین فرار کند. در نتیجه شکستی که به شاه وارد آمد و در میان ملت حتی در بین طرفداران معدود خود مفتضح گردید قصد دارد خود را از سیاست که بویی از آن نبرده دور سازد، عجالتاً می خواهد مسافرتی به کشور اندونزی نماید پس از بازگشت از اندونزی کوشش خواهد کرد به عراق مسافرت کرده و در آنجا متوقف گردد. لیکن به موجب اطلاعاتی که از بغداد واصل شده ملت بیدار عراق و مراجع تقلید با رفتن وی مخالفند و اجازه نمی دهند چنین عنصر خائن و پستی که جز گردآوردن پول هنری ندارد به عراق بیاید لیکن انگلیس ها قصد دارند او را به فلسطین برده و برای روزهای آینده ذخیره نگه دارند.»</blockquote>کریم‌پور با انتشار سروده‌هایش در روزنامه «شورش» مردم را به برپایی انقلاب تشویق می کرد و انقلاب را تنها راه حل و گزینه موجود و راه نجات کشور از استبداد می دید:
	{{شعر~~\|نستعلیق~~}}		{{شعر}}
	{{ب\|'''انجمن در مجلس شورا ندارد حاصلی'''\|'''انجمن بایست کردن درسرای انقلاب'''}}		{{ب\|'''انجمن در مجلس شورا ندارد حاصلی'''\|'''انجمن بایست کردن درسرای انقلاب'''}}
	{{ب\|ترس دولت، ملت بیچاره را از پا فکند\|نقشه ای باید کشیدن از برای انقلاب}}		{{ب\|ترس دولت، ملت بیچاره را از پا فکند\|نقشه ای باید کشیدن از برای انقلاب}}

Mohsen: /* شعری از کریم‌پور شیرازی برای روز ۳۰ تیر ۱۳۳۱ */

2019-03-14T09:01:45Z

شعری از کریم‌پور شیرازی برای روز ۳۰ تیر ۱۳۳۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱۶۸:		خط ۱۶۸:
	== شعری از کریم‌پور شیرازی برای روز ۳۰ تیر ۱۳۳۱ ==		== شعری از کریم‌پور شیرازی برای روز ۳۰ تیر ۱۳۳۱ ==
	امیر مختار کریم‌پور شیرازی پس از واقعه ۳۰ تیر ۱۳۳۱ شعری در وصف آن روز و جان‌باختگان آن روز نوشت<ref>وبسایت [https://news.gooya.com/culture/archives/058187.php گویا نیوز]</ref>:		امیر مختار کریم‌پور شیرازی پس از واقعه ۳۰ تیر ۱۳۳۱ شعری در وصف آن روز و جان‌باختگان آن روز نوشت<ref>وبسایت [https://news.gooya.com/culture/archives/058187.php گویا نیوز]</ref>:
	{{شعر~~\|نستعلیق~~}}		{{شعر}}
	{{ب\|ای شهیدی که بخون خفته و گلگون کفنی\|ای عزیزی که بخون غرقه ز عشق وطنی}}		{{ب\|'''ای شهیدی که بخون خفته و گلگون کفنی'''\|'''ای عزیزی که بخون غرقه ز عشق وطنی'''}}
	{{ب\|ای جوانی که در آزادی ایران عزیز\| چهره گلگونی و خندانی و خونین کفنی}}		{{ب\|'''ای جوانی که در آزادی ایران عزیز'''\|''' چهره گلگونی و خندانی و خونین کفنی'''}}
	{{ب\|ای حبیبی که به آزادگی و جانبازی \| شهره شد نام بلند تو بهر انجمنی}}		{{ب\|'''ای حبیبی که به آزادگی و جانبازی '''\|''' شهره شد نام بلند تو بهر انجمنی'''}}
	{{ب\|ای وطن خواه شریفی که نبودت ز وطن \| بهره جز تیر جفائی و کهن پیرهنی}}		{{ب\|'''ای وطن خواه شریفی که نبودت ز وطن''' \|''' بهره جز تیر جفائی و کهن پیرهنی'''}}
	{{ب\|ای هزاران که بخون گشته پر و بال تو غرق \| از سیه کاری و خونخواری پیر زغنی}}		{{ب\|'''ای هزاران که بخون گشته پر و بال تو غرق''' \|''' از سیه کاری و خونخواری پیر زغنی'''}}
	{{ب\|ای جوانی که ز خون دل مردانه تو \| گشته سیراب و برومند درخت کهنی}}		{{ب\|'''ای جوانی که ز خون دل مردانه تو''' \| '''گشته سیراب و برومند درخت کهنی'''}}
	{{ب\|ای پریچهره عزیزی که در ایام شباب \| خفته در خاک ز بیداد پلید اهرمنی}}		{{ب\|'''ای پریچهره عزیزی که در ایام شباب '''\| '''خفته در خاک ز بیداد پلید اهرمنی'''}}
	{{ب\|ای شهیدی که دم مرگ نوشتی بر خاک \| «پیشوا زنده و جاوید» ز خون بدنی}}		{{ب\|'''ای شهیدی که دم مرگ نوشتی بر خاک''' \|''' «پیشوا زنده و جاوید» ز خون بدنی'''}}
	{{ب\|جامه غرقه بخون تو چو شد پرچم دوست \| خصم دانست که تو کاوه لشگر شکنی}}		{{ب\|'''جامه غرقه بخون تو چو شد پرچم دوست '''\| '''خصم دانست که تو کاوه لشگر شکنی'''}}
	{{ب\|سر و جان در پی جانان بگرفتی بر کف \| تا نگویند که عاشق نئی و لاف زنی}}		{{ب\|'''سر و جان در پی جانان بگرفتی بر کف''' \| '''تا نگویند که عاشق نئی و لاف زنی'''}}
	{{ب\|جان شیرین بنهادی بسر عشق وطن \| تا که پرویز بداند تو همان کوه کنی}}		{{ب\|'''جان شیرین بنهادی بسر عشق وطن''' \|''' تا که پرویز بداند تو همان کوه کنی'''}}
	{{ب\|سر قدم کردی و سینه سپر تیر بلا \| تا صف خصم بداند که تو روئینه تنی}}		{{ب\|'''سر قدم کردی و سینه سپر تیر بلا''' \| '''تا صف خصم بداند که تو روئینه تنی'''}}
	{{ب\|سینه چاک ترا دید چو مادر خندید \| پدری گفت بنازم که تو فرزند منی}}		{{ب\|'''سینه چاک ترا دید چو مادر خندید''' \| '''پدری گفت بنازم که تو فرزند منی'''}}
	{{ب\|نازم آن لحظه که خونین دهنت خندان بود \| تانگویند که گریانی و خونین دهنی}}		{{ب\|'''نازم آن لحظه که خونین دهنت خندان بود''' \| '''تانگویند که گریانی و خونین دهنی'''}}
	{{ب\|نازم آن غیرت و آن همت و آن عزم بلند \| که جز ایران بدم مرگ نگفتی سخنی}}		{{ب\|'''نازم آن غیرت و آن همت و آن عزم بلند''' \| '''که جز ایران بدم مرگ نگفتی سخنی'''}}
	{{ب\|ای بخون خفته شهیدان بشما باد سلام \| ای کفن پوش عزیزان بشما باد سلام}}		{{ب\|'''ای بخون خفته شهیدان بشما باد سلام''' \|''' ای کفن پوش عزیزان بشما باد سلام'''}}
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}

Mohsen: /* مواضع سیاسی */

2019-03-14T08:57:47Z

مواضع سیاسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۷
خط ۱۳۰:		خط ۱۳۰:
	بعد از انتشار این مقاله، کریم‌پور شیرازی نامه‌ی تهدید‌آمیزی از جانب دربار دریافت کرد که این نامه در روزنامه‌ی شورش کلیشه کرد:<blockquote>«... ای مدیر روزنامه شورش! بدان و آگاه باش که اگر دست از مبارزه با اشرف پهلوی بر نداری، عاقبت وخیمی در پیش داری، دیدی که چگونه محمد مسعود می‌خواست علیه ما مبارزه کند، به حیات او خاتمه دادیم و باز هم می‌گوئیم، اگر دست از مبارزه با ما بر نداری در همین روزها منتظر سرنوشت مسعود باش....»<ref>وبسایت [http://asre-nou.net/1385/esfand/25/m-karimpour-shirazi.html عصر نو] </ref></blockquote>کریم‌پور شیرازی پس از ۳۰ تیر ۱۳۳۱ که حکومت شاه تعدادی از مردم را کشته بود، لبه‌‌ی تیز شمشیر انتقاد را متوجه دربار ساخت و نوشت:<blockquote>«من نمی دانم مادر و خواهران و برادران شاه دیگر از جان مردم مفلوک و گرسنه و بی چیز چه می خواهند؟ سی سال تمام خون مردم را مانند زالو مکیدند، مردم بیگناه و شریف را در سیاهچال ها ی زندان انداختند ، املاک و اموال مردم را بزور از آنان گرفتند ، ناموس دختران و زنان ملت را بزور لکه دار و آلوده ساختند ، تمام دارایی و پول ملت را به بانکهای خارجی سپردند. شاه، شعبان بی مخ، عشقی، پری غفاری و دزدان دیگر از مردم محروم و گرسنه ایران چه می خواهند؟»<ref>وبسایت [https://melimazhabi.com/maghalat/%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%D9%BE%D9%88%D8%B1-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D8%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%B4-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%B9%D9%84-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C/ ملی‌-مذهبی] </ref></blockquote>در تاریخ ۲۵ مردادماه ۱۳۳۲ کریم‌پور شیرازی درمورد فرار چنین نوشت:‌ <blockquote>«نگذارید جاسوس به فلسطین فرار کند. در نتیجه شکستی که به شاه وارد آمد و در میان ملت حتی در بین طرفداران معدود خود مفتضح گردید قصد دارد خود را از سیاست که بویی از آن نبرده دور سازد، عجالتاً می خواهد مسافرتی به کشور اندونزی نماید پس از بازگشت از اندونزی کوشش خواهد کرد به عراق مسافرت کرده و در آنجا متوقف گردد. لیکن به موجب اطلاعاتی که از بغداد واصل شده ملت بیدار عراق و مراجع تقلید با رفتن وی مخالفند و اجازه نمی دهند چنین عنصر خائن و پستی که جز گردآوردن پول هنری ندارد به عراق بیاید لیکن انگلیس ها قصد دارند او را به فلسطین برده و برای روزهای آینده ذخیره نگه دارند.»</blockquote>کریم‌پور با انتشار سروده‌هایش در روزنامه «شورش» مردم را به برپایی انقلاب تشویق می کرد و انقلاب را تنها راه حل و گزینه موجود و راه نجات کشور از استبداد می دید:		بعد از انتشار این مقاله، کریم‌پور شیرازی نامه‌ی تهدید‌آمیزی از جانب دربار دریافت کرد که این نامه در روزنامه‌ی شورش کلیشه کرد:<blockquote>«... ای مدیر روزنامه شورش! بدان و آگاه باش که اگر دست از مبارزه با اشرف پهلوی بر نداری، عاقبت وخیمی در پیش داری، دیدی که چگونه محمد مسعود می‌خواست علیه ما مبارزه کند، به حیات او خاتمه دادیم و باز هم می‌گوئیم، اگر دست از مبارزه با ما بر نداری در همین روزها منتظر سرنوشت مسعود باش....»<ref>وبسایت [http://asre-nou.net/1385/esfand/25/m-karimpour-shirazi.html عصر نو] </ref></blockquote>کریم‌پور شیرازی پس از ۳۰ تیر ۱۳۳۱ که حکومت شاه تعدادی از مردم را کشته بود، لبه‌‌ی تیز شمشیر انتقاد را متوجه دربار ساخت و نوشت:<blockquote>«من نمی دانم مادر و خواهران و برادران شاه دیگر از جان مردم مفلوک و گرسنه و بی چیز چه می خواهند؟ سی سال تمام خون مردم را مانند زالو مکیدند، مردم بیگناه و شریف را در سیاهچال ها ی زندان انداختند ، املاک و اموال مردم را بزور از آنان گرفتند ، ناموس دختران و زنان ملت را بزور لکه دار و آلوده ساختند ، تمام دارایی و پول ملت را به بانکهای خارجی سپردند. شاه، شعبان بی مخ، عشقی، پری غفاری و دزدان دیگر از مردم محروم و گرسنه ایران چه می خواهند؟»<ref>وبسایت [https://melimazhabi.com/maghalat/%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%D9%BE%D9%88%D8%B1-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D8%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%B4-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%B9%D9%84-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C/ ملی‌-مذهبی] </ref></blockquote>در تاریخ ۲۵ مردادماه ۱۳۳۲ کریم‌پور شیرازی درمورد فرار چنین نوشت:‌ <blockquote>«نگذارید جاسوس به فلسطین فرار کند. در نتیجه شکستی که به شاه وارد آمد و در میان ملت حتی در بین طرفداران معدود خود مفتضح گردید قصد دارد خود را از سیاست که بویی از آن نبرده دور سازد، عجالتاً می خواهد مسافرتی به کشور اندونزی نماید پس از بازگشت از اندونزی کوشش خواهد کرد به عراق مسافرت کرده و در آنجا متوقف گردد. لیکن به موجب اطلاعاتی که از بغداد واصل شده ملت بیدار عراق و مراجع تقلید با رفتن وی مخالفند و اجازه نمی دهند چنین عنصر خائن و پستی که جز گردآوردن پول هنری ندارد به عراق بیاید لیکن انگلیس ها قصد دارند او را به فلسطین برده و برای روزهای آینده ذخیره نگه دارند.»</blockquote>کریم‌پور با انتشار سروده‌هایش در روزنامه «شورش» مردم را به برپایی انقلاب تشویق می کرد و انقلاب را تنها راه حل و گزینه موجود و راه نجات کشور از استبداد می دید:
	{{شعر\|نستعلیق}}		{{شعر\|نستعلیق}}
	{{ب\|انجمن در مجلس شورا ندارد حاصلی\|انجمن بایست کردن درسرای انقلاب}}		{{ب\|'''انجمن در مجلس شورا ندارد حاصلی'''\|'''انجمن بایست کردن درسرای انقلاب'''}}
	{{ب\|ترس دولت، ملت بیچاره را از پا فکند\|نقشه ای باید کشیدن از برای انقلاب}}		{{ب\|ترس دولت، ملت بیچاره را از پا فکند\|نقشه ای باید کشیدن از برای انقلاب}}
	{{ب\|داروی صبر و شکیبایی نمی بخشد اثر\|درد ما را نیست درمان جز دوای انقلاب}}		{{ب\|'''داروی صبر و شکیبایی نمی بخشد اثر'''\|'''درد ما را نیست درمان جز دوای انقلاب'''}}
	{{ب\|کاخ این خون‌خوارگان را واژگون بایست کرد\|ریختن باید زنو از خون بنای انقلاب}}		{{ب\|'''کاخ این خون‌خوارگان را واژگون بایست کرد'''\|'''ریختن باید زنو از خون بنای انقلاب'''}}
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۲۲:۴۶
خط ۱۳۱:		خط ۱۳۱:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|'''انجمن در مجلس شورا ندارد حاصلی'''\|'''انجمن بایست کردن درسرای انقلاب'''}}		{{ب\|'''انجمن در مجلس شورا ندارد حاصلی'''\|'''انجمن بایست کردن درسرای انقلاب'''}}
	{{ب\|ترس دولت، ملت بیچاره را از پا فکند\|نقشه ای باید کشیدن از برای انقلاب}}		{{ب\|'''ترس دولت، ملت بیچاره را از پا فکند'''\|'''نقشه ای باید کشیدن از برای انقلاب'''}}
	{{ب\|'''داروی صبر و شکیبایی نمی بخشد اثر'''\|'''درد ما را نیست درمان جز دوای انقلاب'''}}		{{ب\|'''داروی صبر و شکیبایی نمی بخشد اثر'''\|'''درد ما را نیست درمان جز دوای انقلاب'''}}
	{{ب\|'''کاخ این خون‌خوارگان را واژگون بایست کرد'''\|'''ریختن باید زنو از خون بنای انقلاب'''}}		{{ب\|'''کاخ این خون‌خوارگان را واژگون بایست کرد'''\|'''ریختن باید زنو از خون بنای انقلاب'''}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱۶۸:		خط ۱۶۸:
	== شعری از کریم‌پور شیرازی برای روز ۳۰ تیر ۱۳۳۱ ==		== شعری از کریم‌پور شیرازی برای روز ۳۰ تیر ۱۳۳۱ ==
	امیر مختار کریم‌پور شیرازی پس از واقعه ۳۰ تیر ۱۳۳۱ شعری در وصف آن روز و جان‌باختگان آن روز نوشت<ref>وبسایت [https://news.gooya.com/culture/archives/058187.php گویا نیوز]</ref>:		امیر مختار کریم‌پور شیرازی پس از واقعه ۳۰ تیر ۱۳۳۱ شعری در وصف آن روز و جان‌باختگان آن روز نوشت<ref>وبسایت [https://news.gooya.com/culture/archives/058187.php گویا نیوز]</ref>:
	{{شعر~~\|نستعلیق~~}}		{{شعر}}
	{{ب\|ای شهیدی که بخون خفته و گلگون کفنی\|ای عزیزی که بخون غرقه ز عشق وطنی}}		{{ب\|'''ای شهیدی که بخون خفته و گلگون کفنی'''\|'''ای عزیزی که بخون غرقه ز عشق وطنی'''}}
	{{ب\|ای جوانی که در آزادی ایران عزیز\| چهره گلگونی و خندانی و خونین کفنی}}		{{ب\|'''ای جوانی که در آزادی ایران عزیز'''\|''' چهره گلگونی و خندانی و خونین کفنی'''}}
	{{ب\|ای حبیبی که به آزادگی و جانبازی \| شهره شد نام بلند تو بهر انجمنی}}		{{ب\|'''ای حبیبی که به آزادگی و جانبازی '''\|''' شهره شد نام بلند تو بهر انجمنی'''}}
	{{ب\|ای وطن خواه شریفی که نبودت ز وطن \| بهره جز تیر جفائی و کهن پیرهنی}}		{{ب\|'''ای وطن خواه شریفی که نبودت ز وطن''' \|''' بهره جز تیر جفائی و کهن پیرهنی'''}}
	{{ب\|ای هزاران که بخون گشته پر و بال تو غرق \| از سیه کاری و خونخواری پیر زغنی}}		{{ب\|'''ای هزاران که بخون گشته پر و بال تو غرق''' \|''' از سیه کاری و خونخواری پیر زغنی'''}}
	{{ب\|ای جوانی که ز خون دل مردانه تو \| گشته سیراب و برومند درخت کهنی}}		{{ب\|'''ای جوانی که ز خون دل مردانه تو''' \| '''گشته سیراب و برومند درخت کهنی'''}}
	{{ب\|ای پریچهره عزیزی که در ایام شباب \| خفته در خاک ز بیداد پلید اهرمنی}}		{{ب\|'''ای پریچهره عزیزی که در ایام شباب '''\| '''خفته در خاک ز بیداد پلید اهرمنی'''}}
	{{ب\|ای شهیدی که دم مرگ نوشتی بر خاک \| «پیشوا زنده و جاوید» ز خون بدنی}}		{{ب\|'''ای شهیدی که دم مرگ نوشتی بر خاک''' \|''' «پیشوا زنده و جاوید» ز خون بدنی'''}}
	{{ب\|جامه غرقه بخون تو چو شد پرچم دوست \| خصم دانست که تو کاوه لشگر شکنی}}		{{ب\|'''جامه غرقه بخون تو چو شد پرچم دوست '''\| '''خصم دانست که تو کاوه لشگر شکنی'''}}
	{{ب\|سر و جان در پی جانان بگرفتی بر کف \| تا نگویند که عاشق نئی و لاف زنی}}		{{ب\|'''سر و جان در پی جانان بگرفتی بر کف''' \| '''تا نگویند که عاشق نئی و لاف زنی'''}}
	{{ب\|جان شیرین بنهادی بسر عشق وطن \| تا که پرویز بداند تو همان کوه کنی}}		{{ب\|'''جان شیرین بنهادی بسر عشق وطن''' \|''' تا که پرویز بداند تو همان کوه کنی'''}}
	{{ب\|سر قدم کردی و سینه سپر تیر بلا \| تا صف خصم بداند که تو روئینه تنی}}		{{ب\|'''سر قدم کردی و سینه سپر تیر بلا''' \| '''تا صف خصم بداند که تو روئینه تنی'''}}
	{{ب\|سینه چاک ترا دید چو مادر خندید \| پدری گفت بنازم که تو فرزند منی}}		{{ب\|'''سینه چاک ترا دید چو مادر خندید''' \| '''پدری گفت بنازم که تو فرزند منی'''}}
	{{ب\|نازم آن لحظه که خونین دهنت خندان بود \| تانگویند که گریانی و خونین دهنی}}		{{ب\|'''نازم آن لحظه که خونین دهنت خندان بود''' \| '''تانگویند که گریانی و خونین دهنی'''}}
	{{ب\|نازم آن غیرت و آن همت و آن عزم بلند \| که جز ایران بدم مرگ نگفتی سخنی}}		{{ب\|'''نازم آن غیرت و آن همت و آن عزم بلند''' \| '''که جز ایران بدم مرگ نگفتی سخنی'''}}
	{{ب\|ای بخون خفته شهیدان بشما باد سلام \| ای کفن پوش عزیزان بشما باد سلام}}		{{ب\|'''ای بخون خفته شهیدان بشما باد سلام''' \|''' ای کفن پوش عزیزان بشما باد سلام'''}}
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۷
خط ۱۳۰:		خط ۱۳۰:
	بعد از انتشار این مقاله، کریم‌پور شیرازی نامه‌ی تهدید‌آمیزی از جانب دربار دریافت کرد که این نامه در روزنامه‌ی شورش کلیشه کرد:<blockquote>«... ای مدیر روزنامه شورش! بدان و آگاه باش که اگر دست از مبارزه با اشرف پهلوی بر نداری، عاقبت وخیمی در پیش داری، دیدی که چگونه محمد مسعود می‌خواست علیه ما مبارزه کند، به حیات او خاتمه دادیم و باز هم می‌گوئیم، اگر دست از مبارزه با ما بر نداری در همین روزها منتظر سرنوشت مسعود باش....»<ref>وبسایت [http://asre-nou.net/1385/esfand/25/m-karimpour-shirazi.html عصر نو] </ref></blockquote>کریم‌پور شیرازی پس از ۳۰ تیر ۱۳۳۱ که حکومت شاه تعدادی از مردم را کشته بود، لبه‌‌ی تیز شمشیر انتقاد را متوجه دربار ساخت و نوشت:<blockquote>«من نمی دانم مادر و خواهران و برادران شاه دیگر از جان مردم مفلوک و گرسنه و بی چیز چه می خواهند؟ سی سال تمام خون مردم را مانند زالو مکیدند، مردم بیگناه و شریف را در سیاهچال ها ی زندان انداختند ، املاک و اموال مردم را بزور از آنان گرفتند ، ناموس دختران و زنان ملت را بزور لکه دار و آلوده ساختند ، تمام دارایی و پول ملت را به بانکهای خارجی سپردند. شاه، شعبان بی مخ، عشقی، پری غفاری و دزدان دیگر از مردم محروم و گرسنه ایران چه می خواهند؟»<ref>وبسایت [https://melimazhabi.com/maghalat/%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%D9%BE%D9%88%D8%B1-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D8%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%B4-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%B9%D9%84-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C/ ملی‌-مذهبی] </ref></blockquote>در تاریخ ۲۵ مردادماه ۱۳۳۲ کریم‌پور شیرازی درمورد فرار چنین نوشت:‌ <blockquote>«نگذارید جاسوس به فلسطین فرار کند. در نتیجه شکستی که به شاه وارد آمد و در میان ملت حتی در بین طرفداران معدود خود مفتضح گردید قصد دارد خود را از سیاست که بویی از آن نبرده دور سازد، عجالتاً می خواهد مسافرتی به کشور اندونزی نماید پس از بازگشت از اندونزی کوشش خواهد کرد به عراق مسافرت کرده و در آنجا متوقف گردد. لیکن به موجب اطلاعاتی که از بغداد واصل شده ملت بیدار عراق و مراجع تقلید با رفتن وی مخالفند و اجازه نمی دهند چنین عنصر خائن و پستی که جز گردآوردن پول هنری ندارد به عراق بیاید لیکن انگلیس ها قصد دارند او را به فلسطین برده و برای روزهای آینده ذخیره نگه دارند.»</blockquote>کریم‌پور با انتشار سروده‌هایش در روزنامه «شورش» مردم را به برپایی انقلاب تشویق می کرد و انقلاب را تنها راه حل و گزینه موجود و راه نجات کشور از استبداد می دید:		بعد از انتشار این مقاله، کریم‌پور شیرازی نامه‌ی تهدید‌آمیزی از جانب دربار دریافت کرد که این نامه در روزنامه‌ی شورش کلیشه کرد:<blockquote>«... ای مدیر روزنامه شورش! بدان و آگاه باش که اگر دست از مبارزه با اشرف پهلوی بر نداری، عاقبت وخیمی در پیش داری، دیدی که چگونه محمد مسعود می‌خواست علیه ما مبارزه کند، به حیات او خاتمه دادیم و باز هم می‌گوئیم، اگر دست از مبارزه با ما بر نداری در همین روزها منتظر سرنوشت مسعود باش....»<ref>وبسایت [http://asre-nou.net/1385/esfand/25/m-karimpour-shirazi.html عصر نو] </ref></blockquote>کریم‌پور شیرازی پس از ۳۰ تیر ۱۳۳۱ که حکومت شاه تعدادی از مردم را کشته بود، لبه‌‌ی تیز شمشیر انتقاد را متوجه دربار ساخت و نوشت:<blockquote>«من نمی دانم مادر و خواهران و برادران شاه دیگر از جان مردم مفلوک و گرسنه و بی چیز چه می خواهند؟ سی سال تمام خون مردم را مانند زالو مکیدند، مردم بیگناه و شریف را در سیاهچال ها ی زندان انداختند ، املاک و اموال مردم را بزور از آنان گرفتند ، ناموس دختران و زنان ملت را بزور لکه دار و آلوده ساختند ، تمام دارایی و پول ملت را به بانکهای خارجی سپردند. شاه، شعبان بی مخ، عشقی، پری غفاری و دزدان دیگر از مردم محروم و گرسنه ایران چه می خواهند؟»<ref>وبسایت [https://melimazhabi.com/maghalat/%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%D9%BE%D9%88%D8%B1-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D8%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%B4-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%B9%D9%84-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C/ ملی‌-مذهبی] </ref></blockquote>در تاریخ ۲۵ مردادماه ۱۳۳۲ کریم‌پور شیرازی درمورد فرار چنین نوشت:‌ <blockquote>«نگذارید جاسوس به فلسطین فرار کند. در نتیجه شکستی که به شاه وارد آمد و در میان ملت حتی در بین طرفداران معدود خود مفتضح گردید قصد دارد خود را از سیاست که بویی از آن نبرده دور سازد، عجالتاً می خواهد مسافرتی به کشور اندونزی نماید پس از بازگشت از اندونزی کوشش خواهد کرد به عراق مسافرت کرده و در آنجا متوقف گردد. لیکن به موجب اطلاعاتی که از بغداد واصل شده ملت بیدار عراق و مراجع تقلید با رفتن وی مخالفند و اجازه نمی دهند چنین عنصر خائن و پستی که جز گردآوردن پول هنری ندارد به عراق بیاید لیکن انگلیس ها قصد دارند او را به فلسطین برده و برای روزهای آینده ذخیره نگه دارند.»</blockquote>کریم‌پور با انتشار سروده‌هایش در روزنامه «شورش» مردم را به برپایی انقلاب تشویق می کرد و انقلاب را تنها راه حل و گزینه موجود و راه نجات کشور از استبداد می دید:
	{{شعر\|نستعلیق}}		{{شعر\|نستعلیق}}
	{{ب\|انجمن در مجلس شورا ندارد حاصلی\|انجمن بایست کردن درسرای انقلاب}}		{{ب\|'''انجمن در مجلس شورا ندارد حاصلی'''\|'''انجمن بایست کردن درسرای انقلاب'''}}
	{{ب\|ترس دولت، ملت بیچاره را از پا فکند\|نقشه ای باید کشیدن از برای انقلاب}}		{{ب\|ترس دولت، ملت بیچاره را از پا فکند\|نقشه ای باید کشیدن از برای انقلاب}}
	{{ب\|داروی صبر و شکیبایی نمی بخشد اثر\|درد ما را نیست درمان جز دوای انقلاب}}		{{ب\|'''داروی صبر و شکیبایی نمی بخشد اثر'''\|'''درد ما را نیست درمان جز دوای انقلاب'''}}
	{{ب\|کاخ این خون‌خوارگان را واژگون بایست کرد\|ریختن باید زنو از خون بنای انقلاب}}		{{ب\|'''کاخ این خون‌خوارگان را واژگون بایست کرد'''\|'''ریختن باید زنو از خون بنای انقلاب'''}}
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}